Verbum

прыгалубіць, ✂; зак. (разм.).

Прылашчыць.

• П. дзіця.

|| незак. прыгалубліваць, ✂.

прыганяты, ✂, м.

Памешчыцкі слуга, які наглядаў за працай сялян у час прыгону, цівун.

прыгарад, ✂, м.

1. Пасёлак, які прымыкае да тэрыторыі вялікага горада.

2. У Старажытнай Русі: горад, падпарадкаваны палітычна і гаспадарча галоўнаму гораду вобласці.

   • Прыгарады Вялікага Ноўгарада.

|| прым. прыгарадны, ✂.

прыгарадны, ✂.

1. гл. прыгарад.

2. Які знаходзіцца, размешчаны ў прыгарадзе, у наваколлі горада.

   • П. жыхар.
   • П. завод.

3. Пра транспарт: не далёкі, які абслугоўвае блізкія ад горада раёны.

   • П. аўтобус.

прыгарнуцца, ✂; зак.

З ласкаю, пяшчотай прытуліцца.

• П. да шчакі маці.

|| незак. прыгортвацца, ✂.

прыгарнуць, ✂; зак.

1. Прыгрэбці, зграбаючы, сабраць каля чаго-н.

   • П. жар да чыгункоў.

2. што чым. Прыкрыць, прысыпаць чым-н.

   • П. зямлёй карэнне.

3. З ласкаю, пяшчотай прытуліць да сябе.

   • П. дачку.

|| незак. прыгортваць, ✂.

прыгаршчы, ✂.

1. Складзеныя разам у выглядзе акругленага ёмішча абедзве далоні так, каб можна было туды чаго-н. насыпаць, наліць.

   • Падставіць п.

2. Колькасць чаго-н., якая ўмяшчаецца ў складзеныя такім чынам далоні.

   • Цэлыя п. арэхаў.

прыгарэлы, ✂.

Які прыгарэў, падпаліўся.

• Прыгарэлыя скваркі.

|| наз. прыгарэласць, ✂.

прыгарэць, ✂; зак.

1. Пра печанае, смажанае: трохі абгарэць, абвугліцца.

   • Бульба прыгарэла.

2. Пра вадкую страву, кашу: пры варцы, кіпячэнні пачаць пахнуць дымам, гарам або прыстаць, прыліпнуць да пасудзіны.

   • Малако прыгарэла.
   • Каша прыгарэла да гаршка.

|| незак. прыгараць, ✂ і прыгарваць, ✂.

прыгатаваць, ✂; зак.

1. Зрабіць, вырабіць што-н. або згатаваць, падрыхтаваць для спажывання, яды.

   • П. цэментны раствор.
   • П. вячэру.

2. што і чаго. Прывесці ў стан годнасці для ўжытку; падрыхтаваць загадзя.

   • П. калёсы ў дарогу.
   • П. корму свінням.

|| незак. прыгатоўваць, ✂.