Verbum

лаканічны, ✂.

1. гл. лаканізм.

2. Які вызначаецца лаканізмам, немнагаслоўны.

   • Л. адказ.

|| наз. лаканічнасць, ✂.

лакатар, ✂, м.

Устройства для вызначэння месцазнаходжання розных аб’ектаў.

• Лазерны л.

|| прым. лакатарны, ✂.

лакаут, ✂, м.

Закрыццё прадпрыемства і масавае звальненне рабочых як сродак барацьбы з іх патрабаваннямі.

лакаутаваць, ✂; зак. і незак.

Аб’явіць (аб’яўляць) лакаут каму-н., звольніць (звальняць) у выніку лакауту.

лакацыя, ✂, ж. (спец.).

Вызначэнне месцазнаходжання чаго-н.

• Гукавая л.
• Аптычная л.
• У дэльфінаў вельмі развіта адчуванне лакацыі.

|| прым. лакацыйны, ✂.

лакей, ✂, м.

1. Слуга ў багатым доме, у гасцініцы, рэстаране.

2. перан. Чалавек, які падхалімнічае, выслужваецца (неадабр.).

|| прым. лакейскі, ✂.

• Лакейскія манеры.

лакейнічаць, ✂; незак.

1. Быць, служыць лакеем (неадабр.).

2. перан. Выслужвацца, падхалімнічаць.

|| наз. лакейства, ✂.

лакіраваць, ✂; незак.

1. Пакрываць лакам.

   • Л. мэблю.

2. перан. Прыхарошваць, ідэалізаваць.

   • Л. рэчаіснасць.

|| зак. залакіраваць, ✂.

|| наз. лакіраванне, ✂ і лакіроўка, ✂.

|| прым. лакіровачны, ✂ і лакіравальны, ✂.

лакіроўка, ✂, ж.

1. гл. лакіраваць.

2. Слой лаку, якім пакрыта што-н.

   • Прыгожая л.

лакіроўшчык, ✂, м.

1. Спецыяліст па лакіроўцы (у 1 знач.).

2. перан. Пра таго, хто аздабляе, прыхарошвае што-н.

|| ж. лакіроўшчыца, ✂.

|| прым. лакіроўшчыцкі, ✂.