Verbum

лаханка, ✂, ж. (спец.).

Поласць ныркі, якая служыць для збірання мачы і злучаецца непасрэдна з мачаточнікам.

|| прым. лаханачны, ✂.

лахі:

• лахі пад пахі (разм.) — сабраўшы свае пажыткі, выбірацца куды-н.

лахманы, ✂, м. (разм.).

Старое, паношанае або падранае адзенне; рыззё, анучы.

• Скінь ты гэтыя л.

лахматы, ✂.

1. Які мае доўгую, густую поўсць.

   • Л. сабака.
   • Лахматая шапка.

2. З доўгімі і густымі ўскудлачанымі валасамі.

   • Л. чалавек размахваў рукамі.

|| наз. лахматасць, ✂.

лахмаціцца, ✂; незак. (разм.).

Станавіцца лахматым.

|| зак. узлахмаціцца, ✂ і разлахмаціцца, ✂.

лахмаціць, ✂; незак. (разм.).

Рабіць лахматым (у 2 знач.).

• Л. валасы.

|| зак. узлахмаціць, ✂ і разлахмаціць, ✂.

лахмоцце, ✂, н., зб.

Старое зношанае або падранае адзенне.