Verbum

бясплённы, -ая, -ае.

Які не дае ніякіх вынікаў; марны.

Бясплённая дзейнасць.

|| наз. бясплённасць, -і, ж.

бяспло́дны, -ая, -ае.

1. Няздольны даваць патомства.

2. Неўрадлівы.

Бясплодная глеба.

3. перан. Які не дае ніякіх вынікаў.

Бясплодныя спробы.

|| наз. бяспло́днасць, -і, ж.

бяспо́лы, -ая, -ае.

Які не мае адзнак полу.

Бясполая істота.

○

Бясполае размнажэнне — форма размнажэння, пры якой арганізм узнаўляе сябе самастойна, без усялякага ўдзелу іншай асобіны.

бяспо́шлінны, -ая, -ае.

Свабодны ад абкладання пошлінай.

Б. ўвоз тавараў.

|| наз. бяспо́шліннасць, -і, ж.

бяспра́ўе, -я, н.

Адсутнасць правоў або немагчымасць іх рэалізаваць.

бяспра́ўны, -ая, -ае.

Які пазбаўлены палітычных, грамадзянскіх правоў або не можа іх рэалізаваць.

|| наз. бяспра́ўнасць, -і, ж.

бяспро́йгрышны, -ая, -ае.

З абавязковым выйгрышам.

Бяспройгрышная латарэя.

|| наз. бяспро́йгрышнасць, -і, ж.

бяспры́кладны, -ая, -ае.

Які не мае сабе роўнага; выключны.

Б. подзвіг.

|| наз. бяспры́кладнасць, -і, ж.

бяссі́лле, -я, н.

1. Недахоп, адсутнасць фізічных сіл, крайняя слабасць.

2. Няздольнасць зрабіць што-н., адсутнасць магчымасці дзейнічаць.

Пераканацца ў сваім бяссіллі.

бяссі́льны, -ая, -ае.

1. Які не мае фізічных сіл, слабы.

Б. хворы.

2. Няздольны што-н. зрабіць; бездапаможны.

Медыцына тут бяссільная дапамагчы.