Verbum

бязві́нны, -ая, -ае.

Які не мае віны.

Бязвіннае дзіця.

|| наз. бязві́ннасць, -і, ж.

бязво́блачны, -ая, -ае.

1. Без воблакаў, ясны.

Бязвоблачнае неба.

Б. дзень.

2. перан. Нічым не засмучаны; светлы, шчаслівы.

Бязвоблачнае дзяцінства.

|| наз. бязво́блачнасць, -і, ж.

бязво́бразны, -ая, -ае.

Які не вызначаецца наяўнасцю паэтычных вобразаў.

Бязвобразнае мысленне.

|| наз. бязво́бразнасць, -і, ж.

бязво́ддзе, -я, н.

Адсутнасць, нястача вады, вільгаці.

бязво́дны, -ая, -ае.

1. Пазбаўлены вады, вільгаці.

Бязводная пустыня.

2. Які не мае ў сваім складзе вады (спец.).

Б. раствор.

|| наз. бязво́днасць, -і, ж.

бязво́лле, -я, н.

Адсутнасць сілы волі, слабахарактарнасць.

Папракаць за б.

бязво́льны, -ая, -ае.

Які не мае сілы волі, слабахарактарны.

Б. характар.

|| наз. бязво́льнасць, -і, ж.

бязву́сы, -ая, -ае.

1. Без вусоў.

Бязвусыя юнакі.

2. Безасцюковы.

Бязвусая пшаніца.

|| наз. бязву́сасць, -і, ж. (да 1 знач.).

бязвы́езны, -ая, -ае.

Аб працяглым жыцці без выездаў, знаходжанні на адным месцы.

Бязвыезнае жыццё.

бязвы́платны, -ая, -ае.

Бясплатны, дармавы.

Бязвыплатнае адчужэнне.