кле́нчыць, -чу, -чыш, -чыць;
1. Станавіцца на калені.
2.
||
||
кле́нчыць, -чу, -чыш, -чыць;
1. Станавіцца на калені.
2.
||
||
клептама́н, -а,
Чалавек, які хварэе на клептаманію.
||
клептама́нія, -і,
Псіхічнае захворванне, якое заключаецца ў неадольным імкненні да крадзяжу.
клерк, -а,
Канторскі служачы ў некаторых краінах.
клерыка́л, -а,
Прыхільнік клерыкалізму; член клерыкальнай партыі.
клерыкалі́зм, -у,
Ідэалагічная і палітычная плынь, якая імкнецца ўзмацніць уплыў царквы на грамадска-палітычнае і культурнае жыццё.
||
кле́тка¹, -і,
1. Памяшканне з металічных або драўляных прутоў для птушак і жывёлін.
2. Спосаб складання некаторых матэрыялаў (дроў, дошак, цэглы
3. Квадрат, усякі чатырохвугольнік, начэрчаны на паверхні чаго
Грудная клетка — частка тулава, якая складаецца з рэбраў, грудзіны, пазванкоў і змяшчае ў сабе сэрца, лёгкія, стрававод.
||
||
кле́тка², -і,
Элементарная адзінка будовы жывога арганізма, якая складаецца з ядра, пратаплазмы і абалонкі.
||
||
клець, -і,
1. Традыцыйная сялянская будыніна для захавання збажыны, маёмасці; свіран.
2. Шахтавы ліфт.
3. Асноўная частка пракатнага стана.
клешч, кляшча́,
Невялікая членістаногая жывёліна атрада павукападобных, якая паразітуе на целе чалавека, жывёлы, а таксама на раслінах.
||