распарадзі́цца, -джу́ся, -дзі́шся, -дзі́цца; -дзі́мся, -дзіце́ся, -дзя́цца;
1. Аддаць загад; загадаць.
2. Паклапаціцца аб выкананні чаго
||
||
распарадзі́цца, -джу́ся, -дзі́шся, -дзі́цца; -дзі́мся, -дзіце́ся, -дзя́цца;
1. Аддаць загад; загадаць.
2. Паклапаціцца аб выкананні чаго
||
||
распара́длівы, -ая, -ае.
Які ўмее добра кіраваць, распараджацца чым
||
распара́дчык, -а,
Асоба, якая адказвае за даручаную ёй справу і непасрэдна кіруе ёй.
||
||
распаро́цца
распаро́ць¹
распаро́ць²
распа́рыцца, -руся, -рышся, -рыцца;
1. (1 і 2
2. Разагрэцца да поту; разгарачыцца (
||
распа́рыць, -ру, -рыш, -рыць; -раны;
1. Размякчыць парай, варам.
2. Разагрэць да поту; разгарачыць (
||
||
распасце́рці, -стру́, -стрэ́ш, -стрэ́; -стро́м, -страце́, -стру́ць; распасцёр, -сце́рла; -стры́; -сцёрты;
1. Шырока раскінуць (рукі, крылы).
2. Роўна, свабодна разгарнуць, разаслаць што
3.
||
распасце́рціся, -стру́ся, -стрэ́шся, -стрэ́цца; -стро́мся, -страце́ся, -стру́цца; распасцёрся, -сце́рлася; -стры́ся;
1. Легчы або паваліцца, шырока расхінуўшы рукі, ногі.
2. (1 і 2
3. (1 і 2
||