Verbum

кампанава́ць

(лац. componere = складаць)

складаць цэлае з асобных частак (напр. к. нумар часопіса).

кампане́ла

(іт. campanella = званочак)

музычная п’еса, якая перадае гучанне званочкаў.

кампане́нт

(лац. componens, ntis)

састаўная частка чаго-н. (напр. к. рэчыва, к. сказа).

кампані́ла

(іт. campanile)

званіца ў італьянскай архітэктуры перыяду сярэдневякоўя і эпохі Адраджэння ў выглядзе чатырохграннай або круглай вежы, якая стаіць асобна ад храма.

кампа́нія

(польск. kompania, ад фр. compagnie)

1) гандлёвае або прамысловае аб’яднанне прадпрыемцаў (напр. чыгуначная к., акцыянерная к.);

2) група асоб, якія разам праводзяць вольны час.

кампа́нія​²

(фр. campagne)

1) сістэма мерапрыемстваў для вырашэння якой-н. важнай грамадска-палітычнай або гаспадарчай задачы (напр. выбарчая к., пасяўная к);

2) сукупнасць ваенных дзеянняў, абмежаваных месцам, часам (напр. зімняя к.);

3) перыяд знаходжання карабля ў плаванні.

кампаньён

(фр. compagnon)

1) член гандлёвай або прамысловай кампаніі​¹ 1;

2) той, хто разам з кім-н. удзельнічае ў чым-н.

кампаньёнка

(фр. compagnonne)

жанчына, якую наймалі ў панскі дом для ўвесялення весялення і суправаджэння дам або дзяўчат.

кампаньяна́жы

(фр. compagnonnages, ад compagnon = падмайстар)

арганізацыя ўзаемадапамогі падмайстраў у Францыі 12—18 ст.

кампара́тар

(лац. comparator)

вымяральны прыбор, які дзейнічае па прынцыпу параўнання велічыні, якая вымяраецца, з эталоннай.