Verbum

камісу́ра

(лац. commissura)

з’яднанне, злучэнне, спайка ў анатоміі чалавека і жывёл (напр. з’яднанне губ у кутках рота).

камісурато́мія

(ад камісура + -томія)

аперацыя раз’яднання зросшыхся зрослых створак клапанаў сэрца.

каміта́т

(с.-лац. comitatus = вобласць)

найбольш буйная адзінка адміністрацыйна-тэрытарыяльнага дзялення ў Венгрыі.

камітэ́нт

(лац. committens, -ntis = які даручае)

асоба, якая даручае камісіянеру заключыць якую-н. здзелку (куплю, продаж і інш.).

камітэ́т

(фр. comité, ад лац. committere = даручаць)

1) выбарны орган, які кіруе якой-н. работай (напр. прафсаюзны к.);

2) орган дзяржаўнага кіравання з пэўнымі функцыямі (напр. Дзяржаўны камітэт Рэспублікі Беларусь па архітэктуры і будаўніцтву).

камі́цыі

(лац. comitia)

народныя сходы ў Стараж. Рыме.

камі́чны

(гр. komikos)

1) вельмі смешны, забаўны (напр. к. выгляд);

2) камедыйны (напр. к. акцёр).

камка́

(цюрк. kamka, ад перс. kämhä)

шаўковая каляровая тканіна з узорамі.

камко́рдэр

[ад англ. cam(era) + (re)corder]

тое, што і відэакамера

камло́т

(фр. camelot)

тканіна з вярблюджай або авечай воўны часта з прымессю баваўняных нітак.