Verbum

камерге́р

(ням. Kammerherr)

прыдворнае званне, на ступень вышэйшае за камер-юнкера, у некаторых манархічных дзяржавах.

камерды́нер

(ням. Kammerdiener)

пакаёвы слуга, лакей у буржуазна-дваранскім побыце.

ка́мерны

(ад лац. camera = пакой)

прызначаны для невялікага памяшкання, для абмежаванага кола слухачоў (напр. к-ая музыка, к. аркестр).

камерса́нт

(фр. commerçant, ад лац. commercium = гандаль)

той, хто займаецца камерцыяй.

камерто́н

(ням. Kammerton)

прылада ў выглядзе стальной вілкі з двума зубцамі, які пры ўдары дае гук пэўнай вышыні, умоўны тон для настройкі музычных інструментаў.

каме́рцыя

(лац. commercium = гандаль)

дзейнасць, у аснове якой ляжыць ажыццяўленне афіцыяльна дапушчальных гандлёвых аперацый, што прыносяць камерсанту прыбытак.

камеры́стка

(іт. camerista)

пакаёўка, служанка пры пані ў буржуазна-дваранскім побыце.

ка́мер-кале́гія

(ням. Kammerkollegium)

заснаваная Пятром і установа, якая ведала дзяржаўнымі даходамі.

ка́мер-лаке́й

(ням. Kammerlackei)

старшы прыдворны лакей.

ка́мер-фрэ́йліна

(ням. Kammerfräulein)

прыдворнае званне для дачок саноўнікаў у царскай Расіі.