Verbum

цыклабута́н

(ад цыкла- + бутан)

бясколерны, са слабым пахам газ.

цыклагекса́н

(ад цыкла- + гр. heks = шэсць)

арганічнае злучэнне, насычаная вуглевадародам бясколерная з характэрным пахам вадкасць; выкарыстоўваецца як растваральнік і як сыравіна пры вырабе сінтэтычных валокнаў.

цыклагене́з

(ад цыклон + -генез)

узнікненне і развіццё цыклону.

цыклагра́ма

(ад цыкла- + -грама)

фатаграфічны здымак светлага рухомага пункта.

цыклагра́фія

(ад цыкла- + -графія)

метад вывучэння рухаў чалавека шляхам фатаграфавання запаленых лямпачак, умацаваных на рухомых частках цела; у выніку атрымліваецца хронафатаграма.

цыкладро́м

(ад цыкла- + -дром)

тое, што і веладром.

цыклаканве́ртар

(ад цыкла- + канвертар)

пераўтваральнік электрычнай энергіі частаты крыніцы сілкавання ў энергію пераменнага току зменнай частаты перыядычным пераключэннем сустрэчна-паралельна злучаных вентыляў.

цыкламарфо́з

(ад цыкла- + -марфоз)

перыядычныя сезонныя змены ў будове цела асобных пакаленняў жывёл, не звязаныя з характарам размнажэння.

цыкламе́н

(н.-лац. cyclamen, ад гр. kyklaminos)

травяністая шматгадовая расліна сям. першацветных з буйнымі белымі, ружовымі або чырвонымі адзіночнымі кветкамі, пашыраная ў гарах Міжземнамор’я і Цэнтр. Еўропы; на Беларусі вырошчваецца як дэкаратыўная; альпійская фіялка; драква.

цыклапарафі́ны

(ад цыкла- + парафін)

тое, што і нафтэны.