Verbum

цэйнеры́т

(ад ням. Zeiner = прозвішча ням. хіміка)

штучны мінерал класа фасфатаў зеленаватага колеру, радыеактыўны, водны арсенат урану і медзі.

цэйс

(ням. K. Zeiss = прозвішча ням. оптыка-механіка 19 ст.)

аптычны прыбор фірмы «Цэйс» (звычайна пра бінокль).

цэйтлу́па

(ням. Zeitlupe, ад Zeit = час + Lupe = лупа)

кіназдымачны апарат для скораснай здымкі.

цэйтно́т

(ням. Zeitnot, ад Zeit = час + Not = патрэба)

1) недахоп часу на абдумванне чарговых хадоў пры гульні ў шашкі, шахматы з гадзіннікам;

2) перан. недахоп часу ў якой-н. справе.

цэйтра́ферны

(ад ням. Zeit = час + raffen = падбіраць)

звязаны з кіназдымкай, якая праводзіцца адзінкавымі кадрамі з роўнымі інтэрваламі (напр. пры паказе працэсу распускання кветкі).

цэйхга́уз

(ням. Zeughaus, ад Zeug = зброя + Haus = дом)

уст. вайсковы склад зброі і абмундзіравання.

цэ́ла

(лац. cella)

тое, што і наас.

цэлабіёза

[ад цэлю(лоза) + гр. bios = жыццё]

вуглявод з групы дыцукрыдаў, які змяшчаецца ў соку некаторых дрэў; з’яўляецца асноўнай структурнай адзінкай цэлюлозы.

цэлабла́стула

(ад гр. koilos = пусты + бластула)

лічынка некаторых гідроідных, губак і ігласкурых, блізкая па будове да бластулы.

цэлаіды́н

[ад цэл(юлоза) + гр. eidos = выгляд]

чыстая нітрацэлюлоза, прыгатаваная з калодыю, якая ідзе на выраб фатаграфічнай паперы.