Verbum

стэ́ндэр

(ням. Stander)

металічная калонка, прыладжаная на падземны вадаправодны кран, якая служыць для перадачы вады ў пажарны рукаў.

стэно́з

(гр. stenosis = звужэнне)

звужэнне прасвету трубчастага органа або адтуліны ў поласцевым органе, якое перашкаджае іх функцыяніраванню.

стэно́п

(ад гр. stenos = вузкі, цесны + ope = адтуліна)

фатаграфічны апарат з вельмі малой адтулінай замест звычайнага аб’ектыва; выкарыстоўваецца для атрымання ландшафтных здымкаў.

стэ́нсель

(англ. stencil = шаблон, трафарэт)

друкарская форма ў выглядзе прамавугольнай пласцінкі, якая служыць для нанясення адбітка паштовага адраса на часопісах і газетах, друкавання суправаджальных дакументаў і інш.

стэ́нтар

(гр. Stentor = імя аднаго з герояў «Іліяды» Гамера)

1) уст. чалавек з моцным голасам;

2) інфузорыя з целам, якое нагадвае лейку.

стэ́ньга

(гал. steng)

мар. верхняя надстаўная частка мачты, якая з’яўляецца яе прадаўжэннем у вышыню.

стэнь-ва́нты

(гал. stengewant)

мар. ванты, пры дапамозе якіх стэньга ўтрымліваецца з бакоў.

стэпс

(англ. steps, мн. ад step)

паглыбленне на палубе судна для ўмацавання мачты.

стэр

(фр. stere, ад гр. stereos = шасцістаронні)

мат. адзінка меры аб’ёму, роўная 1 м​³.

стэрадыя́н

(ад гр. stereos = прасторавы + радыян)

адзінка вымярэння цялеснага вугла — часткі прасторы, абмежаванай канічнай паверхняй.