Verbum

стэрэакіно́

(ад стэрэа- + кіно)

разнавіднасць кінематаграфіі, што стварае ў гледача ўражанне аб’ёмнасці адлюстраваных на экране здымкаў.

стэрэаме́трыя

(ад стэрэа- + -метрыя)

раздзел элементарнай геаметрыі, які вывучае фігуры, што не ляжаць у адной плоскасці (параўн. планіметрыя).

стэрэамеха́ніка

(ад стэрэа- + механіка)

вучэнне аб дэфармацыях і напружаннях у дэталях канструкцый і машын пад знешнім уздзеяннем.

стэрэамікраско́п

(ад стэрэа- + мікраскоп)

мікраскоп, які дае прасторавае адлюстраванне прадмета.

стэрэапанара́ма

(ад стэрэа- + панарама)

панарама са стэрэаскопам, дзякуючы якому ствараецца поўнае ўражанне аб’ёмнасці аб’екта з адчуваннем перспектывы.

стэрэапа́ра

(ад стэрэа- + пара)

сукупнасць двух адлюстраванняў зямной паверхні або аднаго і таго ж аб’екта, атрыманых з двух пунктаў здымкі.

стэрэапрае́ктар

(ад стэрэа- + праектар)

прыбор, які дае магчымасць па пары сумежных фотаздымкаў аднавіць і вымераць прасторавую мадэль сфатаграфаванага аб’екта і адначасова атрымаць на паперы вынікі вымярэнняў у выглядзе тапаграфічнага плана.

стэрэара́ма

[ад стэрэа- + (пана)рама]

тое, што і стэрэапанарама.

стэрэарэнтгенагра́фія

(ад стэрэа- + рэнтгенаграфія)

метад рэнтгеналагічнага даследавання, які дазваляе атрымаць аб’ёмнае рэнтгенаўскае адлюстраванне.

стэрэаскапі́чны

(ад стэрэа- + гр. skopeo = гляджу)

1) аб’ёмны, прасторавы (напр. с. малюнак);

2) які дае аб’ёмныя, прасторавыя адлюстраванні прадметаў (напр. с-ае кіно, с. фотаапарат).