Verbum

стэрэа-

(гр. stereos = цвёрды; прасторавы)

першая састаўная частка складаных слоў, якая выражае паняцці «цвёрды», «прасторавы», «аб’ёмны».

стэрэаба́т

(гр. stereobates)

цокаль збудавання або каланады ў антычнай архітэктуры.

стэрэаві́зар

(ад стэрэа- + (тэле)візар]

тое, што і стэрэатэлевізар.

стэрэагра́ма

(ад стэрэа- + -грама)

пара стэрэаскапічных здымкаў, якія даюць аб’ёмны вобраз.

стэрэагра́фія

(ад стэрэа- + -графія)

перспектыўнае адлюстраванне геаметрычных цел на плоскасці.

стэрэаізаме́ры

(ад стэрэа- + ізамеры)

ізамеры з розным прасторавым размяшчэннем атамаў у малекулах.

стэрэаізамеры́я

(ад стэрэа- + ізамерыя)

ізамерыя, якая залежыць ад прасторавага размяшчэння атамаў у малекулах.

стэрэакампара́тар

(ад стэрэа- + кампаратар)

прыбор для вымярэння на аснове двух фотаздымкаў усіх трох каардынатаў пунктаў прадмета, а таксама элементаў узаемнага арыентавання пары фотаздымкаў у момант фатаграфавання.

стэрэакардыёграф

(ад стэрэа- + кардыёграф)

прыбор для даследавання сэрца, прасторавы кардыёграф.

стэрэака́ўлан

(н.-лац. stereocaulon)

кусцісты сумчаты лішайнік сям. стэрэакаўланавых, які расце на ўзлесках хвойных лясоў, часта на пяску, зрэдку на валунах сярод імхоў і іншых лішайнікаў.