Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

Klo n -s, -s разм. скар. ад Klostt

Kloke f -, -n клаа́ка, сцёк для памы́яў, памы́йная [выграбна́я] я́ма

Klben m -s, -

1) цурба́н

2) тэх. блок

3) скаба́, гак

klbig

1. a

1) бясфо́рменны

2) нязгра́бны, гру́бы

2. adv:

sich ~ usdrücken няскла́дна выка́звацца

klomm impf ад klmmen*

klpfen

1. vt калаці́ць, біць;

den Staub aus den Klidern ~ выбіва́ць во́пратку;

Fleisch mürbe ~ адбіва́ць мя́са

2. vi сту́каць;

es klopft сту́каюць;

j-m auf die Schlter ~ паля́паць [пало́паць] каго́-н. па плячы́;

in die Hände ~ пля́скаць у дало́ні;

j-m auf die Fnger ~ даць каму́-н па рука́х;

an die Tür [an der Tür] ~ сту́кацца ў дзве́ры; бі́цца, пульсава́ць

Klpfer m -s, - калату́шка; выбіва́лка

Klops m -es, -e біто́к, катле́та, фрыкадэ́лька

Klostt n -s, -e і -s) клазе́т, прыбіра́льня

Klster n -s, Klöster кля́штар, манасты́р