Klöppel n -s, -
1) язы́к [сэ́рца] звана́
2) каклю́шка (для пляцення карункаў)
Klöppeléi f -, -en
1) пляце́нне кару́нкаў (без pl)
2) пле́ценыя кару́нкі
klöppeln vt пле́сці кару́нкі
Klöppelspitzen pl пле́ценыя кару́нкі
klösterlich a манасты́рскі, кля́штарны; перан. адасо́блены, ці́хі