hin adv
1) туды́; прэч, у напра́мку да…;
geh ~! ідзі́ туды́!;
wo willst du ~? куды́ ты?;
~ und her уза́д і ўпе́рад;
~ und wíeder раз-по́раз, ча́сам;
~ und zurück туды́ і сюды́
2) для ўзмацнення:
~ bis zur Tür да са́мых дзвярэ́й;
álles ist ~ усё прапа́ла
hin=
аддз. дзеясл. прыстаўка, часта аб’ядноўваецца з іншымі прыстаўкамі, указвае на напрамак руху ад таго, хто гаворыць: hínfahren* пае́хаць (туды́)
Hin:
ein éwiges ~ und Her пастая́нная [ве́чная] мітусня́, пастая́нны [заўсёдны] рух
hináb adv уні́з, адсю́ль уні́з;
den Berg ~ уні́з з гары́
hináb=
аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на рух уніз у напрамку ад таго, хто гаворыць: hinábsteigen* сыхо́дзіць, зла́зіць
hinábführen vt зво́дзіць (уні́з)
hinábgehen* vi (s) сыхо́дзіць, ісці́ ўні́з, спуска́цца
hinábklettern vi зла́зіць
hinábsteigen* vi (s) сыхо́дзіць, зла́зіць;
die Tréppe ~ ісці́ ўні́з па схо́дах
hinábstoßen* vt спі́хваць