hinéintun
1) устаўля́ць, укла́дваць
2) кла́сці (куды
hinéintun
1) устаўля́ць, укла́дваць
2) кла́сці (куды
hinéinwachsen
hinéinziehen
1.
2.
hinéinzwängen
hínfahren
1.
2.
1) з’е́здзіць, пае́хаць (куды
Hínfahrt
auf der ~ па даро́зе туды́, у час пае́здкі туды́;
Hínund Hérfahrt, Hínund Rückfahrt прае́зд [пае́здка] туды́ і наза́д
hínfallen
hínfällig
~ wérden слабе́ць, тра́ціць сі́лы; парахне́ць
Hínfälligkeit
1) трухля́васць, ляда́часць, сла́басць
2) няўсто́йлівасць, хі́сткасць
3)
hinfórt