strámmen
1.
2.
1) абця́гваць
2) рэ́заць, ці́снуць (пра цесную вопратку; рабіць балюча)
strámmen
1.
2.
1) абця́гваць
2) рэ́заць, ці́снуць (пра цесную вопратку; рабіць балюча)
strámmstehen
Strámpelhös¦chen
strámpeln
Strand
ein Schiff geríet [lief] auf ~ карабе́ль сеў на мель
stránden
Strándgut
Strang
1) вяро́ўка, кана́т, лі́на
2) пастро́нак;
über den ~ schlágen
wenn álle Stränge réißen на благі́ кане́ц;
über die Stränge schlágen
an éinem ~ zíehen
strangulíeren
Strapáze