Strang m -(e)s, Stränge

1) вяро́ўка, кана́т, лі́на

2) пастро́нак;

über den ~ schlgen* распусці́цца, адбі́цца ад рук; узя́ць [хапяну́ць] праз ме́ру, вы́йсці з ра́мак дазво́ленага;

wenn lle Stränge rißen на благі́ кане́ц;

über die Stränge schlgen* выхо́дзіць за ра́мкі дазво́ленага;

an inem ~ zehen* рабі́ць агу́льную спра́ву

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)