Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aäbdefgilmnoörsuüyz
aäeioöuü

glátzköpfig a лы́сы

Gláubbarkeit f - вераго́днасць, праўдападо́бнасць

Gláube m -ns, -n гл. Glauben

gláuben

1. vt ве́рыць, меркава́ць, ду́маць;

man sóllte ~… здава́лася б…;

sich sícher ~ лічы́ць сябе́ ў бяспе́цы

2. vi (an a) ве́рыць (у каго-н., у што-н.);

das gláube ich schon мярку́ю, што гэ́та так;

j-m ~ ве́рыць каму́-н.;

er glaubt fest darán ён упэўнены ў гэ́тым;

◊

er muss [soll] darán ~ разм. яму́ пры́йдзецца з гэ́тым (пры)міры́цца; яму́ кане́ц, яго́ пе́сня спе́та

Gláuben m -s, -

1) ве́ра, даве́р’е, даве́р;

j-m ~ schénken ве́рыць, давяра́ць каму́-н.;

auf Treu und ~ сумле́нна;

für séinen ~ éinstehen* пастая́ць за свае́ перакана́нні;

~ fínden* набы́ць даве́р;

den ~ an etw. (A) verlíeren* стра́ціць ве́ру ў што-н.;

etw. aus gútem ~ tun* рабі́ць што-н., кіру́ючыся найле́пшым наме́рам;

sich um állen ~ bríngen* стра́ціць уся́кае даве́р’е, дыскрэдытава́ць сябе́

2) ве́ра, ве́раванне;

der chrístliche ~ хрысція́нская ве́ра [рэлі́гія]

Gláubensbekenntnis n -ses, -se веравызна́нне

Gláubensfreiheit f -, -en свабо́да сумле́ння

Gláubensgenosse m -n, -n аднаве́рац

Gláubenslehre f -, -n багасло́ўе, веравучэ́нне

gláubenslos a няве́руючы