Splítter m -s, -
1) аско́лак, аскалёпак
2) стрэ́мка;
sich (D) éinen ~ in den Fínger (éin)stechen* застрамі́ць сабе́ па́лец
splítterig a які́ лёгка расшчэ́пліваецца [распада́ецца на аско́лкі]
splíttern
1. vt расшчапля́ць, раско́лваць
2. vi (h, s) расшчапля́цца, раско́лвацца, трэ́снуць; разляце́цца ўшчэ́нт
Spondylóse f -, -n мед. спандылёз
spónsern vt быць у я́касці спо́нсара, спансі́раваць
spontán a стыхі́йны, спантані́чны спанта́нны
Spontane¦ität f - самаво́льнасць; стыхі́йнасць, спантані́чнасць спанта́ннасць
sporádisch a спарады́чны, адзі́нкавы, рассе́яны
Spóre f -, -n біял. спо́ра