únwillig
1. a нез(a)даво́лены;
über etw. (A) ~ sein быць незадаво́леным чым-н.
2. adv неахво́тна
únwillkürlich, unwillkǘrlich a міжво́льны, мімаво́льны
únwirksam a безвыніко́вы, несапра́ўдны
únwirsch a гру́бы, непрыве́тлівы
únwirtlich a негасці́нны
únwirtschaftlich a безгаспада́рчы
únwissend a не́вуцкі, недасве́дчаны
Únwissenheit f - няве́данне, не́вуцтва, недасве́дчанасць;
aus ~ па няве́данню [недасве́дчанасці];
j-n in ~ hálten* [lássen*] трыма́ць каго́-н. у няве́данні [недасве́дчанасці]