hinübergehen* vi (s)
1) перахо́дзіць (на другі бок)
2) паміра́ць
hinüberziehen*
1. vt пераця́гваць
2. vi (s) перабіра́цца (на другі бок, у другі дом)
hinwég adv прэч!;
~ mit dir! прэч!, вымята́йся!
hinwég=
аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на рух у напрамку ад таго, хто гаворыць: hinwégräumen прыбіра́ць (прэч)
Hinwég m -(e)s, -e шлях, даро́га (туды)
hinwégfegen vt змята́ць, зно́сіць
hinwéggehen* vi (s) (über A) не зважа́ць, не звярта́ць ува́гі (на што-н.);
über éine Bemérkung ~ не рэагава́ць на заўва́гу
hinwégräumen vt прыбіра́ць (прэч, з дарогі)
hinwégsehen* vi (über A) глядзе́ць вышэ́й (над галовамі, паўз акуляры і да т.п.)
hinwégsetzen
1. vi (s) пераско́кваць, перасяка́ць
2. ~, sich (über A) не звярта́ць ува́гі (на што-н.), не рэагава́ць (на што-н.); не прыма́ць блі́зка да сэ́рца (што-н.)