Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aäcefhiklmnoöpqstuüwyz-.
aädegikoöruüv.

Staub m -(e)s, рэдка pl -e і Stäube

1) пыл

2) прах;

zu ~ wérden паме́рці; пайсці́ [рассы́пацца] пра́хам;

◊

j-n in den ~ tréten* змяша́ць каго́-н. з гра́ззю;

j-n, etw. in den ~ zíehen* знясла́віць каго́-н., што-н.;

vor j-m im ~ líegen* валя́цца ў каго́-н. у нага́х;

sich aus dem ~e máchen разм. непрыкме́тна ўцячы, даць лататы́ [ця́гу];

j-m ~ in die Áugen stréuen [blásen*] ≅ пуска́ць каму́-н. пыл у во́чы

stáubbedeckt a абсы́паны пы́лам, запы́лены

stáubdicht a пыланепраніка́льны

Stáubecken n -s, - гідр. вадасхо́вішча, басе́йн

stáuben vi пылі́ць; пылі́цца

Stáubfaden m -s, -fäden бат. тычы́нка

Stáubfänger m -s, - разм. пыласо́с

stáubig a

1) пы́льны, запы́лены

2) парашкападо́бны, пылападо́бны

Stáubregen m -s, - дро́бны дождж

Stáubsauger m -s, - пыласо́с