stárten
1.
1) стартава́ць
2)
3) пачына́ць рабо́ту
2.
1) пачына́ць (эстафету);
ein néues Unternéhmen ~ пусці́ць но́вае прадпрые́мства
2) пуска́ць, запуска́ць (ракету і да т.п.)
stárten
1.
1) стартава́ць
2)
3) пачына́ць рабо́ту
2.
1) пачына́ць (эстафету);
ein néues Unternéhmen ~ пусці́ць но́вае прадпрые́мства
2) пуска́ць, запуска́ць (ракету і да т.п.)
Stárter
Stártschuss
Stártverbot
1)
2)
Stártzeichen
Státik
Statión
2) стая́нка, прыва́л, прыпы́нак
3) аддзяле́нне, ко́рпус (у бальніцы);
der Kránke liegt auf der ~ 1 хво́ры ляжы́ць у пе́ршым аддзяле́нні;
fréie ~ háben жыць на ўсі́м гато́вым
stationär
stationíeren
1.
2.
Statiónsarzt