Verbum

klein

1. a мале́нькі, малы́;

~ von Wuchs невысо́кага ро́сту;

der ~e Fínger ме́зенец;

von ~ auf зма́лку, з мале́нства

2. adv:

bis ins Kléinste да дро́бязей;

~ ánfangen* пачына́ць з мало́га;

ein Wort ~ schréiben* піса́ць сло́ва з мало́й лі́тары;

ein ~ wénig тро́шкі, кры́шку;

~ béigeben* пакара́цца, скара́цца, уступа́ць;

◊

~, áber fein ≅ малы́ залатні́к, ды дарагі́

Kléinarbeit f - карпатлі́вая рабо́та;

mühselige [léidliche] ~ мару́дная [ну́дная] рабо́та

Kléinauto n -s, -s малалітра́жны аўтамабі́ль

Kléinbahn f -, -en чыг. вузкакале́йка

Kléinbauer m -s і -n, -n дро́бны селяні́н, селяні́н-бядня́к

Kléinbetrieb m -(e)s, -e дро́бная вытво́рчасць; дро́бнае прадпрые́мства; дро́бная зяме́льная гаспада́рка

Kléinbürger m -s, - мешчані́н; дро́бны буржуа́

Kléinbürgerstand m -(e)s мяшча́нскае сасло́ўе, мяшча́нства

Kléinbürgertum n -s дро́бная буржуазі́я, мяшча́нства

Kléine sub

1) m, f, n -n, -n, малы́ш, малы́шка, малю́тка

2) n -n дзіцяня́;

sie hat ein ~s bekómmen у яе́ нарадзі́лася дзіця́

3) дро́бязь, мало́е;

im ~n wie im Gróßen, im Gróßen wie im ~n у вялі́кім і малы́м, ва ўсі́м