Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

нага́ ж.

1. анат. Fuß m -es, Füße (ступня); Bein n -(e)s, -e (нага вышэй ступні);

2. (мэблі і пад.) Fuß m, Bein n;

◊

ісці́ ў нагу́ з кім-н. mit j-m Schritt hálten*;

паста́віць на но́гі каго-н. j-n wíeder auf die Béine bríngen*;

падня́ць усі́х на но́гі разм. álle áufscheuchen;

паста́віць усё на но́гі álle Hébel in Bewégung sétzen;

жыць на шыро́кую нагу́ auf gróßem Fuß(e) lében;

ні наго́й да каго-н. разм. kéinen Fuß in j-s Haus setzen;

уста́ць з ле́вай нагі́ разм. mit dem línken Bein zu¦érst áufstehen*;

стая́ць адно́й наго́й у магі́ле разм. mit éinem Fuß [Bein] im Grábe stehen*;

працягну́ць но́гі álle víere von sich strécken;

з усі́х ног разм. so schnell ich kann [du kannst, er kann usw.];

дай Бог [Бо́жа] но́гі ≅ die Béine in die Hand néhmen*;

кача́цца ў нага́х у каго-н. j-n kníefällig bítten*;

сяда́й! У нага́х пра́ўды няма́ setz dich! Stéhen macht nicht klüger;

блы́тацца пад нага́мі beim Géhen im Wége sein;

кульга́ць на абе́дзве нагі́ auf béiden Béinen hínken; перан. (пра справу) nur schlecht und stóckend vórwärts géhen*;

дурна́я галава́ нага́м спако́ю не дае́ ≅ was man nicht im Kópf hat, muss man in den Béinen háben

нагавары́цца (удосталь) sich áussprechen*, sich satt réden; sich áusschwatzen (выгаварыцца)

нагавары́ць

1. (сказаць многа чаго-н.) zusámmenreden vt; viel dahérreden;

2. перан. (узвесці паклёп на каго-н.) j-n verléumden;

нагавары́ць тэкст на сту́жку éinen Text auf Band spréchen*

нагаві́цы мн. Hóse f -, -n

нагаво́р м.

1. (паклёп, данос) Verléumdung f -, -en;

2. (заклінанне) Verwünschung f -, -en

нагаво́раны

1. (абылганы) verléumdet;

2. (загавораны) verwünscht, durch Záubersprüche gebánnt

нагаво́ршчык м. разм. пагард. Verléumder m -s, -

нагада́цца éinfallen* vi (s), wíeder ins Gedächtnis kómmen*

нагада́ць, нага́дваць

1. (напомніць) er¦ínnern vt (пра што-н. an A), ins Gedächtnis rúfen*; máhnen vt (перасцерагаць);

2. (падацца падобным да каго-н., да чаго-н.) an j-n, an etw. (A) er¦ínnern; j-n, etw. im Gedächtnis wáchrufen* аддз.

нага́дванне гл. напамін