абдава́ць, абда́ць
1. (абліць, абсыпаць) übergíeßen
2. (абвеяць) éinhüllen
мяне́ абдало́ мо́цным па́хам ein stárker Duft umgáb mich
абдава́ць, абда́ць
1. (абліць, абсыпаць) übergíeßen
2. (абвеяць) éinhüllen
мяне́ абдало́ мо́цным па́хам ein stárker Duft umgáb mich
абдзе́лены (які атрымлівае меней за другіх) benáchteiligt, übervórteilt
абдзе́рці
абдзе́рціся
1. (пра кару, абалонку
2. (атрымаць драпіну) sich rítzen;
3.
абдзёрты
абдзёўбваць (пра птушак) (mit dem Schnabel) zerhácken
абдзіма́ць
абдзіра́ла
абдзіра́нне
абдзіра́ць