Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

аб прыназ. (у спалучэнні з займеннікамі мне, усім, усёй, усіх – аба)

1. (для абазначэння збліжэння, сутыкнення, дотыку) an (A), gégen (A);

вы́цяцца аб ка́мень an [gégen] éinen Stein stóßen*;

2. (пры назве тэмы думкі, мовы, пачуццяў і г. д.) über (A), von (D), bezüglich (G), in Bezug auf (A), für (A);

ле́кцыя аб выхава́нні éine Vórlesung über die Erzíehung;

напаміна́ць аб чым-н. an etw. erínnern;

шкадава́ць аб чым-н. etw. bedáuern;

хвалява́цца аб кім-н. für j-n sórgen;

размаўля́ць аб чым-н. von [über] etw. spréchen*;

◊

не аб адны́м то́лькі хле́бе nicht vom Brot alléin;

3. гл. а ІІ

абабіва́ць, абабі́ць

1. bezíehen* (мэблю); tapezíeren vt (шпалерамі); beschlágen* vt (дзверы); áusschlagen* (унутры, усярэдзіне);

абабіва́ць до́шкамі mit Bréttern verschlágen* [verkléiden, vertäfeln, verschálen];

2. (абтрасаць, абстрэльваць) ábschütteln vt; ábstreifen vt, ábklopfen vt; herúnterschlagen* vt (збіваць);

3. гл. абіваць

абабра́цца

1. (ад шалупіння і пад.) geschält wérden;

2.:

не абабра́цца (чаго-н.) sich nicht rétten können*(vor D); nicht fértig wérden (mit D);

не абабра́цца бяды́ das Únheil nicht los wérden können*

абабра́ць

1. (сабраць) pflücken vt; rúpfen vt, ábsammeln vt;

абабра́ць я́гады alle Béeren ábsammeln;

2. разм. (абрабаваць) plündern vt, áusplündern vt, bestéhlen* vt

абабяга́ць

1. (вакол) umláufen* vt, herúmlaufen* vt;

2. (бегаючы, наведаць) áblaufen* vi (s)

абавя́зак м.

1. Pflicht f -, -en; Verpflíchtung f -, -en; Oblíegenheit f -, -en, Funktion f -, -en (службовы – звыч мн.);

службо́выя абавя́зкі Díenstpflichten pl;

грамадзя́нскі абавя́зак Bürgerpflicht;

вайско́вы [во́інскі] абавя́зак Wéhrpflicht f;

лічы́ць за свой абавя́зак für séine Pflicht hálten;

выко́нваць свае́ абавя́зкі séine Pflíchten erfüllen;

вы́зваліць каго-н. ад абавя́зкаў j-n séiner Pflíchten entbínden*;

(часо́вы) выкана́ўца абавя́зкаў stéllvertretend; amtíerend; in Vertrétung (пры подпісе на дакументах);

наклада́ць абавя́зкі на каго-н. j-m Verpflíchtungen áuferlegen;

гэ́та ўвахо́дзіць у мае́ абавя́зкі das ist méine Pflicht;

2. гл. абавязацельства

абавя́заны verpflíchtet; часцей перакладаецца формамі дзеясл müssen* і sóllen* (+ inf без zu);

я абавя́заны гэ́та зрабі́ць ich muß es tun;

ты не абавя́заны гэ́тага рабі́ць du sollst es nicht tun;

па-тво́йму [па-ва́шаму], я абавя́заны быў гэ́та цярпе́ць! іран. ich sóllte mir das gefállen lássen!

абавяза́цельства н. Verpflíchtung f -, -en; Verbíndlichkeit f -; Oblíegenheit f -, -en; эк., фін. тс. Schúldschein m –(e)s, -e;

абавяза́цельствы ба́нка Verbíndlichkeiten éiner Bank;

абавяза́цельствы па вэ́ксалях Wéchselverbindlichkeiten pl;

абавяза́цельствы па зака́зах Áuftragsverbindlichkeiten pl;

абавяза́цельствы па паста́ўках Áblieferungspflichten pl;

абавяза́цельствы па разлі́ках Záhlungsverpflichtungen pl;

адтэрмінава́ныя абавяза́цельствы áufgeschobene Verpflíchtungen pl;

гаранты́йныя абавяза́цельствы Garantíeverpflichtungen pl;

грашо́выя абавяза́цельствы Géldverpflichtungen pl, Géldforderungen pl;

доўгатэрміно́выя абавяза́цельствы lángfristige Verpflíchtungen;

кантра́ктныя абавяза́цельствы Kontráktverpflichtungen pl;

кароткатэрміно́выя абавяза́цельствы kúrzfristige Verpflíchtungen;

міжнаро́дныя абавяза́цельствы internationále Verpflíchtungen;

плаце́жныя абавяза́цельствы Záhlungsverpflichtungen pl;

супо́льныя абавяза́цельствы geméinsame Verpflíchtungen;

узае́мныя абавяза́цельствы gégenseitige Verpflíchtungen;

браць на сябе́ абавяза́цельствы Verpflíchtungen übernehmen;

вызваля́ць ад абавяза́цельстваў von den Verpflíchtungen entbínden;

паруша́ць абавяза́цельствы Verpflíchtungen verlétzen

абавяза́цца sich verpflíchten, éine Verpflíchtung übernéhmen*

абавяза́ць verpflíchten vt; (каго-н.) verpflíchten vt; j-m Verpflíchtungen áuferlegen; es j-m zur Pflicht máchen