Verbum

дахо́дзіць

1. (дасягаць) sich erstrécken, sich áusdehnen; réichen vi (да чаго-н. bis zu D);

2. (знемагаць) verschmáchten vi (s), von Kräften kómmen*;

3. разм. (паміраць) stérben* vi (s)

дахо́дліва прысл.;

дахо́длівасць ж. Verständlichkeit f -, Zúgänglichkeit f -

дахо́длівы leicht fássbar, zúgänglich, éinleuchtend; verständlich (зразумела)

дахо́днасць ж. Éinträglichkeit f -, Ertrágsfähigkeit f -, Rentabilität f -

дахо́дны éinträglich, gewínnbringend; rentábel; vórteilhaft, profítábel (выгадны);

дахо́днае прадпрые́мства ein mit Gewínn árbeitender [rentábler] Betríeb

дацвісці́, дацвіта́ць

1. (закончыць цвіценне) ábblühen vi (s), verblühen vi (s);

2. (цвісці да пэўнага тэрміну) blühen vi (bis A)

да́цкі dänisch

да́цца

1. (дазволіць зрабіць з сабой што-н.) sich… lássen*;

да́цца ашука́ць сябе́ sich betrügen lássen*;

2. (лёгка, цяжка засвойваць) léicht fállen*, schwer fállen*;

3. разм. (стукнуцца) sich stóßen* (аб што-н. an, gégen A);

да́цца галаво́й аб што-н. sich (D) den Kopf an etw. (A) ánstoßen*

даць

1. geben* vt;

даць піць zu trínken geben*;

даць даро́гу den Weg fréigeben*;

даць напрака́т verléihen* vt;

даць вымо́ву éinen Verwéis ertéilen;

даць залп éine Sálve [-və] ábfeuern;

даць зго́ду bewílligen vt, séine Éinwilligung geben*;

2. (дазволіць) lássen* vt;

да́йце мне спако́йна адпачы́ць! lasst mich áusruhen!;

3. груб. (ударыць) schlágen* vt;

я яму́ дам! dem zeig ich’s!, er wird gleich was ábkriegen!;

ко́лькі год яму мо́жна даць? wie alt kann wird er sein?;

◊

ні даць ні ўзяць ganz und gar dassélbe;

не даць сябе́ ў кры́ўду [пакры́ўдзіць] sich nichts gefállen lássen*