даць

1. geben* vt;

даць піць zu trínken geben*;

даць даро́гу den Weg fréigeben*;

даць напрака́т verléihen* vt;

даць вымо́ву éinen Verwéis ertéilen;

даць залп éine Sálve [-və] ábfeuern;

даць зго́ду bewílligen vt, séine Éinwilligung geben*;

2. (дазволіць) lássen* vt;

да́йце мне спако́йна адпачы́ць! lasst mich áusruhen!;

3. груб. (ударыць) schlágen* vt;

я яму́ дам! dem zeig ich’s!, er wird gleich was ábkriegen!;

ко́лькі год яму мо́жна даць? wie alt kann wird er sein?;

◊

ні даць ні ўзяць ganz und gar dassélbe;

не даць сябе́ ў кры́ўду [пакры́ўдзіць] sich nichts gefállen lássen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)