задзёр м. Übermut m -(e)s; Éifer m -s, Féuer n -s (гарачнасць); Hítzigkeit f -, Héftigkeit f - (запальчывасць)
задзіма́ць
1. (пра вецер, мяцеліцу) ánfangen* zu blásen;
задзьму́ў ве́цер ein Wind kam auf;
2. (тушыць) áusblasen* vt, áuslöschen vt, áuspusten vt
задзі́ра м., ж. разм. Stréithammel m -s, -, Stréithahn m -(e)s, -hähne; Zänker m -s, -
задзіра́цца (пра сукенку і пад.) sich hében*
задзіра́ць
1. (hóch)hében* vt, in die Höhe hében*;
◊
задзіра́ць нос die Náse hoch trágen*, hóchnäsig wérden, wíchtig tun*;
не задзіра́й но́са! hab dich nicht so!
задзі́рліва прысл. stréitsüchtig, händelsuchend
задзі́рлівасць ж. Ráuflust f -, Ráufsucht f -; stréitsüchtiges Wésen
задзі́рлівы разм. ráuflustig, ráufsüchtig, stréitsüchtig;
задзі́рлівы тон frécher Ton
задзі́рынка ж. Stréitsucht f -; Hítzigkeit f -
задзьму́ць
1. ánfangen* zu blásen;
2. гл. задзімаць
2.задзяўбці
1. (насмерць) zerpícken vt, zerhácken vt; mit dem Schnábel zu Tóde hácken;
2. (пачаць дзяўбці) ánfangen* zu pícken;
3. перан. разм. j-m (mit Schikánen, Ángriffen) arg zúsetzen