Verbum

завярша́льны letzt, ábschließend

завярша́ць, завяршы́ць

1. (закончыць) vollénden vt; beénden vt, (áb)schlíeßen* vt, zum Ábschluss bríngen*;

2. (зрабіць верху чым-н.) zúspitzen vt;

завярша́ць стог den Schóber fértig máchen;

3. (з’явіцца канцом чаго-н.) beénden vt, krönen vt;

завярша́ць по́спехам mit Erfólg krönen;

завярша́ць спра́ву das Geschäft ábwickeln [ábschließen*]

завяршы́цца volléndet wérden; énden vi, schlíeßen* vi, zum Ábschluss kómmen*;

завяршы́цца паспяхо́ва von Erfólg gekrönt sein

завяршэ́нне н. Volléndung f -, Ábschluss m;

у завяршэ́нне zum Ábschluss [Schluss]; zu gúter Letzt

завяшча́льнік м. Érb¦lasser m -s, -, Testátor m -s, -tóren

завяшча́льны testamentárisch, Testaménts-;

завяшча́льнае распараджэ́нне die testamentárische Verfügung; Testaméntverfügung f -, -en

завяшча́нне н. Testamént n -(e)s, -e; Vermächtnis n -ses, -se;

натарыя́льнае завяшча́нне notari¦élles Testamént;

зрабі́ць завяшча́нне sein Testamént máchen;

пакі́нуць завяшча́нне ein Testamént hinterlássen*

завяшча́ць vermáchen vt; verérben vt

загавары́цца

1. sich verpláudern, sich in ein lánges Gespräch verlíeren*;

2. (хлусіць) fáseln vi, phantasíeren [fantasíeren] vi

загавары́ць

1. (пачаць гаворку) ánfangen* zu spréchen;

ра́дыё загавары́ла der Rúndfunk nahm den Séndebetrieb auf;

2. (стаміць) (durch Réden) ermüden vt, j-m ein Lóch in den Bauch réden, tótreden аддз. vt;

3. (звярнуцца да каго-н.) ánreden vt, ánsprechen* vt;

загавары́ць з кім-н. па-няме́цку j-n auf Deutsch ánsprechen*;

4. (зачараваць) verzáubern vt, beschwören* vt;

◊

загавары́ каму-н зу́бы j-n beschwátzen