Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя12-«
адеёіклоуыьэюя.
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэя-

навако́льны úmliegend; benáchbart (суседні);

навако́льныя жыхары́ die im Úmkreis Wóhnenden;

навако́льнае асяро́ддзе Umgébung f -, Milieu [mi´ljø:] n -s, -s, Úmwelt f -

наваксава́ны áufgewichst

наваксава́ць разм. áufwichsen vt

нава́ла ж.

1. (нашэсце) Éinfall m -s, Éinfälle, Überfall m, Invasión [-vɑ-] f -, -en;

2. (стыхія) Natúrkraft f -, -kräfte, Elementárkraft f, Natúrgewalt f -, -en

нава́лам прысл. únverpackt, háufenweise;

тава́р нава́лам камерц. lóse Wáre

на́валачка ж. Kíssenüberzug m -(e)s, -züge, Kíssenbezug m -(e)s, -züge

навалі́цца

1. (прыціснуць усім цяжарам) sich mit dem gánzen Gewícht légen (на што-н. auf A); álle Kräfte ánspannen (напружыць усе сілы);

навалі́цца на вёслы sich in die Ríemen légen, aus állen Kräften rúdern;

2. (накінуцца на каго-н., што-н.) sich auf j-n, auf etw. (A) stürzen; über j-n, über etw. (A) hérfallen*;

навалі́цца на е́жу разм. sich auf das Éssen stürzen

навалі́ць

1. áufhäufen vt; áuftürmen vt (нагрувасціць); zusámmenwerfen* vt (накідаць);

2. (абцяжарваць, турбаваць) áufbürden vt, áufladen* vt (на каго-н. D);

навалі́ла шмат сне́гу es ist viel Schnee gefállen

навало́чка ж. гл. навалачка

нава́львацца гл. наваліцца