абгрунтава́насць
Verbum
анлайнавы слоўнікабгрунтава́нне
1. (дзеянне) Begründung
2. (доказ) Bewéisgrund
абгрунтава́ны begründet; stíchhaltig; fundíert;
навуко́ва абгрунтава́ны wíssenschaftlich fundíert;
ца́лкам абгрунтава́ны wóhlbegründet
абгрунтава́ць, абгрунто́ўваць begründen
абгрыза́ць benágen
абгры́зены benágt, ábgenagt
абгры́зці
абгрэ́бці
абгу́льваць, абгуля́ць (каго
абдава́ць, абда́ць
1. (абліць, абсыпаць) übergíeßen
2. (абвеяць) éinhüllen
мяне́ абдало́ мо́цным па́хам ein stárker Duft umgáb mich