запы́лены stáubig; verstáubt, bestáubt
запылі́цца verstáuben vi (s), sich mit Stáub bedécken, stáubig sein [werden]
запылі́ць
1. (пакрыць пылам) stáubig máchen; bestáuben vt;
2. (падняць пыл) Staub áufwirbeln
запыня́ць áufhalten* vt; zurückhalten* vt
запы́рскацца besprítzt wérden
за́пыт м. гл. запытанне 2.
запыта́нне н.
1. (пытанне) Fráge f -, -n;
2. (афіцыйны дакумент) Ánfrage f -, -n (да каго-н. an A); Ántrag m -(e)s, -träge; Interpellatión f -, -en (у парламенце)
запыта́цца, запыта́ць, запы́твацца
1. (спытаць) frágen vt, sich erkúndigen (аб кім-н., чым-н., пра каго-н., што-н. nach D);
2. bítten* vt (аб чым-н. um A);
3. (паслаць афіцыйны запыт) ánfragen vi (каго-н пра што-н. bei j-m nach D, um A, über A)
запэ́ўніванне н. Betéuerung f -, -en, Versícherung f -, -en; Zúsicherung f -, -en
запэ́ўніваць, запэ́ўніць (у чым-н.) versíchern vt, betéuern vt (каго-н.); überzéugen vt (упэўніць – у чым-н. von D)