Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в г д е ё ж з і л м н о р у ш ы э ю я -’

а б в г д е ж з і й к л м н п р с т ў ф х ц ч ш я

запрасі́ць, запраша́ць éinladen* vt; áuffordern vt; bítten* vt;

запрасі́ць у го́сці (zu Besúch) éinladen*;

запрасі́ць урача́ да хво́рага den Arzt zum Kránken rúfen* [kommen lássen*];

запрасі́ць каго-н се́сці j-n bítten* [áuffordern], Platz zu néhmen;

запрасі́ць да стала́ [за стол] zum Éssen éinladen*; áuffordern, am Tisch Platz zu néhmen*;

запрасі́ць на та́нец zum Tanz áuffordern;

2. (цану) éinen (überhohten) Preis verlángen

запратакалі́раваць protokollíeren vt, zu Protokóll gében* [nehmen*]

запрато́рваць, запрато́рыць разм. verstécken vt, verbérgen* vt

запраўля́цца (палівам) tánken vi

запрацава́цца

1. árbeiten vi, sich in die Árbeit vertíefen;

2. (замарыцца) sich ábarbeiten; sich ábrackern (разм.)

запрацава́ць (пачаць працаваць) ánfangen* zu árbeiten, in Gang kómmen*;

машы́на запрацава́ла die Maschíne kam in Gang;

мато́р запрацава́ў der Mótor sprang an

запраці́віцца разм. sich widersétzen, Wíderstand léisten

запраша́льны Éinladungs-;

запраша́льны біле́т Éinladungskarte f -, -n

запрашэ́нне н. Éinladung f -, -en; Áufforderung f -, -en;

запрашэ́нне на пра́цу Stéllenzusage f -, -n;

пасла́ць запрашэ́нне éine Einladung zúkommen lássen* [schícken, zúsenden*];

на запрашэ́нне auf Éinladung

запро́даж м. камерц. Vórverkauf m -(e)s; Verkáuf auf Líeferung, Ábgabe f -, -n