Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в г д е ё ж з і л м н о р у ш ы э ю я -’

а б в г д е ж з і й к л м н п р с т ў ф х ц ч ш я

затава́рванне н. камерц. Wárenhortung f -, ǘbermäßige Wárenvorräte

затаі́ць gehéim hálten*; verbérgen* vt (прыхаваць);

затаі́ць злосць séinen Groll verbérgen* (на каго-н. auf A);

ён затаі́ў на мяне́ злосць er hat mich auf dem Kíeker (разм.);

затаі́ць дыха́нне [дух, дых] den Átem ánhalten*

затакава́цца (пра птушак) sich vom Bálzen hínreißen lássen*

затакава́ць (пра птушак) ánfangen* zu bálzen

затану́лы versúnken, gesúnken, úntergegangen

затану́ць, затапі́цца versínken* vi (s), éinsinken* vi (s), úntergehen* vi (s)

затапі́ць

1. (пра ваду) überschwémmen vt, überflúten vt; überspǘlen vt;

2. (патапіць) versénken vt; in den Grund bóhren (карабель)

затапле́нне н.

1. (патапленне) Versénken n -s;

2. (навадненне) Überschwémmung f -, -en, Überflútung f -, -en

затапля́ць гл. затапіць

затапта́ць

1. (растаптаць) zerstámpfen vt, zertréten* vt; áustreten* vt (вогнішча); erdrücken vt (задушыць);

2. (утаптаць што-н.) (hin)éinstampfen vt, (hin)éintreten* vt