Verbum

цяпаць, ✂; незак. (разм.).

Сячы.

• Ц. сякераю.

|| зак. цяпнуць, ✂.

|| наз. цяпанне, ✂.

цяпельца, ✂, н. (абл.).

Невялікі касцёр, вогнішча.

• Пастухі развялі ц.

цяпер.

1. прысл. Зараз, у гэты момант.

   • Папрацавалі, ц. і адпачыць можна.

2. у знач. злуч. Ужыв. пры пераходзе да наступнай тэмы гаворкі.

   • Школу пабудавалі новую, прыгожую, ц., калі гаварыць пра дзяцей, то яны вельмі задаволены.

цяперака, прысл. (абл.).

Цяпер, зараз, у сучасны момант.

• Ц. лета, можна і ў зямлянцы пажыць.

цяперашні, ✂ (разм.).

Які існуе цяпер, мае адносіны да сучаснасці.

• Ц. час.

цяплець, ✂; незак.

1. Станавіцца цёплым, цяплейшым.

   • Рукі цяплеюць.

2. безас. Пра наступленне цёплага, цяплейшага надвор’я.

   • У красавіку ўжо пачне цяплець.

|| зак. пацяплець, ✂.

|| наз. пацяпленне, ✂.

цяпліца, ✂, ж.

Цёплае памяшканне з празрыстым дахам і сценкамі, прызначанае для вырошчвання ў любую пару года агародніны, кветак і пад.

|| прым. цяплічны, ✂.

• Цяплічныя ўмовы (перан.).

цяпліцца, ✂ і цепліцца, ✂, незак.

Гарэць слабым полымем, слаба свяціцца.

• Яшчэ цяпліўся касцёр.
• У хаце цяпліўся агеньчык.
• Цепліцца надзея (перан. яшчэ ёсць, не зусім прапала).

цяпліць, ✂ і цепліць, ✂, незак.

Абаграваць памяшканне, палячы ў печы або раскладаючы агонь; саграваць.

• Печ слаба цяпліла хату.

цяпло, ✂, н.

1. Нагрэты стан чаго-н. (пра тэмпературу паветра, цел).

   • На вуліцы адзін градус цяпла.
   • У доме далі ц.

2. перан. Сардэчныя, добрыя адносіны.

   • Іх заўсёды яднала ц. дружбы.