Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеілнорстухчшыэюя’
жклрстхцш

пыж, ✂, м.

  1. Войлачная Лямцавая ці кардонная затычка, якой забіваюць зарад у зброі, што зараджаецца з дула.

  2. Пракладка ўсярэдзіне патрона, якая аддзяляе зарад ад кулі, шроту.

|| прым. пыжовы, ✂.

пыжык, ✂, м.

Цяля паўночнага аленя ва ўзросце да аднаго месяца, а таксама футра яго.

|| прым. пыжыкавы, ✂.

  • Пыжыкавая шапка.