Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

нечасаны​1 (нячэсаны, ✂.

Якога не часалі, раскудлачаны.

  • Нечасаныя валасы.

нечасаны​2 (нячэсаны, ✂.

Не апрацаваны часаннем.

  • Нечасаныя бярвёны.

нячленараздзельны, ✂.

Пазбаўлены членараздзельнасці; невыразны.

  • Нячленараздзельнае маўленне.

|| наз. нячленараздзельнасць, ✂.

нячутны, ✂.

Такі, што не робіць шуму; якога не чуваць зусім, вельмі ціхі.

  • Прайсці нячутнымі крокамі.

|| наз. нячутнасць, ✂.

нячысты​1 ✂ прым.

  1. Брудны, неахайны.

    • Н. пакой.
  2. Неаднародны, з дамешкамі чаго-н.; забруджаны; невыразны.

    • Нячыстая вада.
    • Нячыстыя фарбы.
  3. Неахайна выкананы, неакуратны (разм.).

    • Нячыстая апрацоўка.
  4. Невыразны, не зусім дакладны, правільны (пра гукі, выказванне думак) (разм.).

    • Н. голас.
  5. перан. Які не вызначаецца сумленнасцю, здольны да махлярства.

    • Нячыстая справа.

|| наз. нечыстата, ✂.

нячысты​2, ✂ (разм. уст.).

  1. Грэшны, д’ябальскі.

    • Нячыстае месца.
  2. Злы дух, чорт.

    • Вось табе і смяльчак, а нячыстага баіцца.

◊

  • Нячыстая сіла (разм.) — чорт, д’ябал.

  • Нячысты дух — бесцялесная звышнатуральная, надпрыродная істота, нячысцік.

нячысцік, ✂, м. (разм.).

У забабонах: нячыстая сіла, чорт.

нячэпаны, ✂.

Тое, што і нечапаны.