Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а е і о у ы ь э ю я

б в г д ё з й л м н п с т ў х ц ч ш я .

нягеглы, ✂ (разм.).

Кволы, слабы; няўдалы.
- Н. конь.
Непрыгожы з выгляду, нязграбны.
- Нягеглыя літары.
Няўмелы, ні да чаго не здатны.
- Нягеглая гаспадыня.

|| наз. нягегласць, ✂.

нягоднік, ✂, м.

Чалавек ганебных, несумленных паводзін; нізкі чалавек.

Ён аказаўся нягоднікам.

|| ж. нягодніца, ✂.

|| прым. нягодніцкі, ✂.

нягодны, ✂ і нягожы, ✂.

Якога нельга выкарыстаць; непрыгодны, дрэнны.
- Нягодная сякера.
Нізкі ў маральных адносінах; паганы, нядобры.
- Н. чалавек.

|| наз. нягоднасць, ✂.

нягрэблівы, ✂.

Просты, без прэтэнзій, які задавальняецца самым малым.

Н. густ.
Н. чалавек.

|| наз. нягрэблівасць, ✂.

нягуста, безас. у знач. вык. (разм.).

Мала, нямнога.

Грошай у нас н.