Verbum

цяплець, ✂; незак.

1. Станавіцца цёплым, цяплейшым.

   • Рукі цяплеюць.

2. безас. Пра наступленне цёплага, цяплейшага надвор’я.

   • У красавіку ўжо пачне цяплець.

|| зак. пацяплець, ✂.

|| наз. пацяпленне, ✂.

цяпліца, ✂, ж.

Цёплае памяшканне з празрыстым дахам і сценкамі, прызначанае для вырошчвання ў любую пару года агародніны, кветак і пад.

|| прым. цяплічны, ✂.

• Цяплічныя ўмовы (перан.).

цяпліцца, ✂ і цепліцца, ✂, незак.

Гарэць слабым полымем, слаба свяціцца.

• Яшчэ цяпліўся касцёр.
• У хаце цяпліўся агеньчык.
• Цепліцца надзея (перан. яшчэ ёсць, не зусім прапала).

цяпліць, ✂ і цепліць, ✂, незак.

Абаграваць памяшканне, палячы ў печы або раскладаючы агонь; саграваць.

• Печ слаба цяпліла хату.

цяпло, ✂, н.

1. Нагрэты стан чаго-н. (пра тэмпературу паветра, цел).

   • На вуліцы адзін градус цяпла.
   • У доме далі ц.

2. перан. Сардэчныя, добрыя адносіны.

   • Іх заўсёды яднала ц. дружбы.

цяплушка, ✂, ж. (разм.).

Таварны вагон, прыстасаваны для перавозкі людзей.

|| прым. цяплушачны, ✂.

цяплынь, ✂, ж.

Тое, што і цеплыня (часцей пра надвор’е).

цяпляк, ✂, ж. (спец.).

Часовае ацепленае памяшканне для правядзення будаўнічых работ у зімовы час.

цяпнуць, ✂; зак. (разм.).

1. гл. цяпаць.

2. Укусіць, схапіць зубамі.

   • Сабака цяпнуў за палец.

3. што і чаго. Выпіць.

   • Ц. чарку.

4. Стукнуць, ударыць каго-н.

   • Ц. па галаве.

цяп-ляп, гукаперайм. (разм.).

Ужыв. для абазначэння хуткага, але абыякавага выканання работы.

• Цяп-ляп і гатова.