Verbum

кіпцюр, ✂ і капцюр, ✂, м.

1. Востры загнуты рагавы прыдатак на пальцах птушак, многіх паўзуноў і млекакормячых.

   • Паказаць кіпцюры (перан. пра пагрозу).
   • Трапіць у кіпцюры (перан. пад уладу да каго-н.).

2. Ногаць (разм.).

|| памянш. кіпцік, ✂.

|| прым. кіпцікавы, ✂.

|| прым. кіпцюрны, ✂ і капцюрны, ✂.

кіпцюрасты, ✂.

З вялікімі і вострымі кіпцюрамі.

|| наз. кіпцюрастасць, ✂.

кіпяцільнік, ✂, м.

Прыбор для прыгатавання кіпячонай вады.

кіпяціцца, ✂; незак.

1. Награвацца да кіпення.

2. Варыцца ў кіпячай вадзе.

3. перан. Гарачыцца, злавацца (разм.).

   • Ты дарэмна не кіпяціся.

|| зак. закіпяціцца, ✂.

кіпяціць, ✂; незак.

1. Награваючы, даводзіць да кіпення.

   • К. малако.

2. Трымаць, варыць у кіпені.

   • К. шпрыцы.

|| зак. закіпяціць, ✂.

|| наз. кіпячэнне, ✂.

кіпячоны, ✂.

Такі, які кіпеў.

• Кіпячонае малако.

кіравальнасць, ✂, ж.

Здольнасць паддавацца кіраванню (пра механізм, машыну).

• Лёгкая к. машыны.

кіраванне, ✂, н.

1. гл. кіраваць.

2. Дзейнасць органаў дзяржаўнай улады.

   • Органы дзяржаўнага кіравання.

3. Сукупнасць прыбораў, пры дапамозе якіх кіруюць механізмам.

   • Аўтаматычнае к.

4. Сінтаксічная сувязь, якая выражаецца ў тым, што адно слова патрабуе пры сабе іншага слова зменных часцін мовы ў пэўным склоне.

   • Дзеяслоўнае к.

кіравацца, ✂; незак.

1. чым. Накіроўваць сваю дзейнасць, працаваць у адпаведнасці з чым-н., у залежнасці ад чаго-н.

   • К. правілам.
   • К. перадавымі ідэямі.

2. Браць, трымаць кірунак, напраўляць куды-н.

   • К. на Мінск.
   • К. на тую вёску.

кіраваць, ✂; незак.

1. Карыстаючыся прыборамі, рулём і пад., рэгуляваць ход, рух каго-, чаго-н.

   • К. канём.
   • К. маторнай лодкай.

2. Быць на чале чаго-н.

   • К. краінай.
   • К. заводам.

3. Накіроўваць чыю-н. дзейнасць, быць кіраўніком каго-, чаго-н.

   • К. курсавой работай студэнта.
   • К. аркестрам.

4. Тое, што і кіравацца (у 2 знач.; разм.).

   • Каровы кіруюць да стагоў.

5. перан. Быць пабуджальнай прычынай, пачаткам чаго-н.

   • Мной кіравала пачуццё жалю.

6. У граматыцы: патрабаваць пасля сябе пэўнага ўскоснага склону.

|| наз. кіраванне, ✂ і кіраўніцтва, ✂.