Verbum

ківацца, ✂; незак.

1. Рытмічна хістацца з боку ў бок або зверху ўніз.

   • Галінкі ківаюцца на ветры.

2. Ісці з цяжкасцю, хістаючыся (ад стомы, хваробы і пад.).

   • Ледзь ківаецца стары дзядок.

|| аднакр. кіўнуцца, ✂.

|| наз. ківанне, ✂.

ківаць, ✂; незак.

1. Рухаць з боку ў бок або зверху ўніз; хістаць.

   • К. слупок.

2. чым. Утвараць хістальныя рухі чым-н.

   • Сосны ківаюць верхавінамі.
   • К. нагой.

3. Лёгкім нахілам галавы выказваць знак прывітання, адабрэння і пад.

4. Рухам галавы, пальца падзываць каго-н. да сябе, падаваць якія-н. знакі.

◊

• Нечага (няма чаго) на бога ківаць (разм.) — не варта апраўдвацца, звальваць віну на іншых.

|| аднакр. кіўнуць, ✂.

|| наз. ківанне, ✂.

ківер, ✂, м.

Цвёрды высокі галаўны ўбор цыліндрычнай або конусападобнай формы, які насілі ў некаторых старых еўрапейскіх арміях.

|| прым. ківерны, ✂.

ківок, ✂, м.

Аднакратны нахіл галавы ў знак прывітання, згоды і пад.

ківот, ✂, м.

Зашклёная створкавая рама або шафка для абразоў.