Verbum

кізіл, ✂, м.

Паўднёвае дрэва або куст з сакавітымі кіславата-салодкімі пладамі, а таксама самі плады гэтай расліны.

|| прым. кізілавы, ✂ і кізільны, ✂.

кізяк, ✂, м.

Гной з дамешкай саломы, які ў паўднёвых краінах высушваецца ў выглядзе цаглін і скарыстоўваецца як паліва.

|| прым. кізяковы, ✂.

• К. дым.