Verbum

змора, ✂, ж.

Тое, што і зморанасць.

зморанасць, ✂, ж.

Стан зморанага чалавека, бяссілле, стома.

• Адчуваць з.
• Ад зморанасці заплюшчваліся вочы.

змораны, ✂.

1. Абяссілены, стомлены цяжкай працай ці якім-н. іншым заняткам.

   • З. падарожнік.

2. Які выяўляе стомленасць.

   • З. твар.

змоўкнуць, ✂; зак.

Перастаць гучаць ці перастаць гаварыць.

• Музыка змоўкла.
• Кулямёт змоўк.
• Апавядальнік змоўк.

|| незак. змаўкаць, ✂.

змоўнік, ✂, м.

Тое, што і змоўшчык.

|| ж. змоўніца, ✂.

|| прым. змоўніцкі, ✂.

змоўшчык, ✂, м.

Удзельнік змовы.

|| ж. змоўшчыца, ✂.

|| прым. змоўшчыцкі, ✂.

• Змоўшчыцкія планы.

змрачнець, ✂; незак.

Рабіцца змрочным, цёмным.

• Неба змрачнее.
• Твар змрачнее.

|| зак. пазмрачнець, ✂.

змрок, ✂, м.

1. Адсутнасць святла, цемра.

   • З. атуліў прасторы.

2. Няпоўная цемната, прыцемак, пры якім яшчэ можна распазнаваць прадметы.

   • Вячэрні з.

3. Прыцемак паміж захадам сонца і наступленнем ночы, а таксама перадсвітальны прыцемак.

   • Перадранішні з.

змрочны, ✂.

1. Слаба асветлены, ахоплены змрокам.

   • З. яловы лес.

2. перан. Поўны цяжкіх пачуццяў, бязрадасны, пануры.

   • З. твар.
   • Змрочныя думкі.
   • Змрочныя прадчуванні.

3. перан. Цяжкі, беспрасветны.

   • Змрочныя гады зняволення.

|| наз. змрочнасць, ✂.

змусіць, ✂; зак.

Тое, што і вымусіць.

• Стары змусіў мяне паехаць у горад.

|| незак. змушаць, ✂.