Verbum

прычэпшчык, ✂, м.

Работнік, які абслугоўвае прычэп.

|| ж. прычэпшчыца, ✂.

прышвы, ✂, ж.

Пярэдняя частка ботаў, якая пакрывае пальцы і верхнюю частку ступні; галоўкі.

• Халявы ёсць, а п. зробім.

прышласць, ✂, ж.

Час, які прыйдзе за цяперашнім, будучыня.

• Вера ў светлую п.

прышлы, ✂.

1. Які прыйшоў адкуль-н., не тутэйшы.

   • П. чалавек.

2. Які прыйдзе, наступіць, будучы.

   • Спадзявацца на прышлае (наз.).

прышпіліць, ✂; зак.

1. Прымацаваць шпількай; прыкалоць.

   • П. каўнерык.

2. перан. Дадаць, далучыць (разм.).

|| незак. прышпільваць, ✂ і прышпіляць, ✂.

прышпільны, ✂.

Такі, які прышпільваецца, не прышыты.

• П. каўнерык.

прышпорыць, ✂; зак.

Ударыць шпорамі (па баках каня), прымушаючы рухацца.

|| незак. прышпорваць, ✂.

прышрубаваць, ✂; зак.

Прымацаваць пры дапамозе шрубы.

• П. накрыўку.

|| незак. прышрубоўваць, ✂.

|| наз. прышрубоўванне, ✂.

прышч, ✂, м.

Невялікі запалены бугарок на скуры.

• Твар у прышчах.

|| памянш. прышчык, ✂.

прышчаваты, ✂ і прышчавы, ✂.

Пакрыты прышчамі.

• П. твар.

|| наз. прышчаватасць, ✂ і прышчавасць, ✂.